Po ich zeszłorocznej „eksmisji” z Rynku, przeniosły się na ulicę Siostrzaną. A właściwie na drzewa tam rosnące. Nie pomaga już stukanie w parapety okien, straszenie krzykiem. Ptaki , które z przestrachem podrywają się spośród gałęzi, po chwili ponownie jednak  wracają.   

     W minionym roku , po  „szpakowym zgrupowaniu”, jakie ptaki zawsze tworzą przed odlotem do ciepłych krajów,  miasto zakupiło urządzenie emitujące jazgot wystraszonych ptaków. Ponadto wyposażono władze miasta w pozwolenie na zatrudnienie sokolnika, który w razie konieczności wypuści do walki ze stadem szpaków ich naturalnego wroga: sokoła. Na razie jednak ich pobyt na drzewach przy ulicy Siostrzanej jest monitorowany. Co prawda miasto przygotowane jest do płoszenia szpaków, ale z pewnością nie jest to metoda na tyle skuteczna, by szpaki całkowicie wyniosły się z terenów zamieszkanych. Nie wszyscy zresztą tego chcą. Pan Tadeusz, jeden z mieszkańców ulicy , z sympatią spogląda na wrzeszczące ptaki:

   -Przynajmniej ktoś ma tu coś do powiedzenia-mówi z uśmiechem-szpaki to niewątpliwie eleganckie ptaki, mimo swojej pospolitości. W dodatku mają ciekawe zdolności: wiedzą kiedy się na nie patrzy i śledzi. Co prawda wiele ich umiejętności ginie wśród rwetesu tworzonego przez stado, jednak to krótkotrwały hałas, który w dodatku pozwala wierzyć, że nie wszystko w przyrodzie jeszcze umarło…”

   Na razie mieszkańcom pozostaje przeczekać ptasi zlot. Jeśli zbyt mocno będzie się rozwijał- władze miasta obiecują wkroczyć w sam środek wrzeszczącej hordy. Miejmy jednak nadzieję, że sokole ciężkie działo nie będzie musiało być użyte, a szpaki nabiorą ogłady i Świdnicę nie zamienią w hałaśliwe i upstrzone ich odchodami , miasto.